جبهه متحد کرد و اهداف آن
/گفتگو با بهاالدین ادب«جبهه متحد كرد» يك تشكل قومی در ايران است كه توسط گروهی از فعالان سياسی عمدتاً اصلاحطلب كرد تاسيس شده است. اين جبهه در پی آن است كه بطور مسالمتآميز و در چهارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی از حقوق كردهای ايران دفاع كند و برای توسعه مناطق كردنشين كشور بكوشد. با آقای بهاءالدين ادب، نماينده سنندج در مجلس ششم و از پايهگذاران اين تشكل درباره هدفها و سياستهای «جبهه متحد كرد» گفتگو كردهايم.
آقاى ادب اساس و هدف جبهه متحد كرد چيست؟
بهاءالدين ادب: ما چند هدف استراتژيك براى خود تعيين كردهايم. اولين هدف استراتژيك اتحاد بين خود كردهاست و اين كه ما بايد متحد شويم. سه هدف مهم و استراتژيك ديگر نيز داريم. يكـى ايجاد و توسعه دمكراسى در كل كشور و بخصوص مناطق كرد نشين و اينكه دمكراسى جايگزين اعمال سلايق و اعمال فشارها شود و ما بتوانيم از حقوق اساسى خود و آزاديهاي اساسى كه در كنوانسيونهاى بينالمللى و منشور سازمان ملل و در سازمان هاى وابسته به اين نهاد بين المللى يا قوانين جمهورى اسلامى پيشبينی شده، برخوردار شويم. هدف بعدى عدالتطلبى و برابرى است و اين كه مطابق اصول ۱۹ و ۲۰ قانون اساسى و كلا فصل سوم اين قانون همه ملت داراى حقوق برابر هستند و بر اساس شايستگىهايشان در مسئوليت باشند. ما درخواست توزيع عادلانه قدرت و ثروت را داريم. معتقد هستيم كه شايستگان كرد به حق قانونى خود نرسيدهاند و كردها به طور عموم در قدرت و هرم قدرت كشور، مشاركتى ندارند.
اين كه میفرماييد هدف اصلى تان اتحاد بين گروههاى مختلف كرد است، معنايش اين نيست كه فقط گروههای اصلاح طلب را مد نظر داريد…
بهاءالدين ادب: مد نظر ما همه شايستگان كرد هستند و اصلاح طلب و غير اصلاحطلب از نظر ما در جبهه متحد كرد فرقى ندارند.
آيا تمام كسانى كه در اين جبهه فعاليت دارند، الزاما كرد هستند؟
بهاءالدين ادب: قطعا! شرط اول كرد بودن است و شرط بعدى معتقد بودن به اهداف استراتژيك جبهه و شرط بعدى قبول كردن و پذيرفتن شيوه عمل جبهه و مشى سياسى آن است. مشى ما مسالمت آميز، نافى خشونت، قانونمند و شفاف و علنى است. بدون هيچ پرده پوشى در چارچوب قوانين جمهورى اسلامى ايران است.
جبهه در مورد عدم وجود ساختارهاى توسعه در كردستان كه يكى از عوامل عمده مشكلات و نارضايتى مردم است، چه پيشنهادها يا برنامههاى مشخصى دارد؟
بهاءالدين ادب: اولا در مورد اينكه شرط كرد بودن لازم است، بگويم كه ما با ديگر سازمانها و نهادهاى سياسى و اجتماعى و اقتصادى يا انجىاوها، تعامل مثبت داريم و همكارى نزديك داريم. خود را به هيج وجه ايزوله نكردهايم. ما آمادگى داريم با دولت هم گفتگو كنيم در جهت حل مشكلات و رفع موانع توسعه در كردستان. يكى از مهمترين اين موانع، نگرش امنيتى به كرد و كردستان و مناطق كردنشين به طور عموم است و توهمهايى كه هيج كدام مبناى علمى و حقيقى ندارند و اينها باعث فاصله شدهاند. متاسفانه برخى نيز كه درگير مسائل گروهى خود هستند از اين توهمها نهايت بهره بردارى را میكنند و اين در جهت منافع ملى نيست. موضوع در سطح كلان خود هم به ضرر منافع ملى و هم به ضرر مناطق كرد نشين است.
به اين ترتيب میتوان نتيجه گرفت كه كار اصلى شما، اعتماد سازى است ميان مسئولان و مردم كرد تا پيش فرضها و پيشداورىهاى موجود از بين بروند…
بهاءالدين ادب: خوب، اعتماد سازى كمترين مسئله است. ما در حقيقت میخواهيم صداى رساى كرد باشيم. علاقمنديم به صورت قانونمند و مسالمت آميز اين صدا را به گوش مسئولان برسانيم. يكى از اين كارها اعتماد سازى ميان طرفين است. در درجه اول مردم بايد از دولت اقدام و حركتى ببينند كه اعتمادشان را جلب كند. دولت بايد در جهت منافع ملى دست از توهم نسبت به كردها بردارد.
آيا جبهه در سال گذشته كه مسائل كردستان بعضى مواقع حاد شد و موارد درگيرى و خشونت پيش آمد، دخالتى در اين مسائل داشت؟ موضعى گرفت؟
بهاءالدين ادب: ما آن زمان در شرف تاسيس جبهه بوديم و ضرورت ايجاد جبهه را داشتيم بررسى میكرديم و بعد از آن حوادث بود كه ما ضرورت را واقعا بيشتر متوجه شديم و فهميديم كه بايد با تشكيل آن از تحميل هزينههاى زيانبار به ملتى كه مطالبه حقوق خودش را میكند، جلوگيرى كنيم. يكى از دلايل تشكيل جبهه همين حوادث بودند. ما احساس كرديم نهاد فراگيرى بايد به وجود آيد و حتىالامكان بتواند مطالبات مردم را سمت و سو بدهد تا اينچنين نباشد كه با كمترين حركت مدنى، كشت و كشتار راه بيفتد و ضررهايى هم به ملت تحميل شود و هم به اموال دولتى.
براى مسائل قومى در خارج از ايران سمينارهاى زيادى برگزار میشود. از جمله اخيرا دو سمينار از سوى جبهه ملى شاخه آمريكا در نيويورك و كاليفرنيا برگزار شد. آيا شما در داخل نيز چنين همايشهايى براى مسائل قومى داريد؟
بهاءالدين ادب: در حال حاضر چند همايش را برگزار كردهايم و در آينده نيز با موضوعهاى مشخص، چند سمينار مختلف در موضوع هايى چون حقوق اقوام، حقوق ملت و بحثهاى ديگرى در حوزههاى محيط زيست، مسائل اجتماعى و حقوق انسانى و حقوق بشر خواهيم داشت
منبع:صدای آلمان- مهيندخت مصباح
پراکندگی کردها را در ایران سید علی میرنیا کتاب ایل ها و عشایر کرد به شرح آورده است :
ـ کردان گیلان : عمارلو ، رشوند در رودبار ، در گلوگاه ، بهتویی ، ولی یاری ، باجلان ، چمش گزک و کلهر و ...
ـ کردان قزوین : طایفه چگنی ، جلیلوند ، مافی ، رشوند ، کاکاوند ، باجلان ، پاپلی ، غیاثوند ، کرمانی ، ولی یاری و .. .
ـ کردان رودبار : تیره های عمارلو : قبه کرانلو ، استاجلو ، بیجانلو ، بیشانلو ، شمخانلو ، طایفه کرد رحمت اباد : برامکله ، حاتمی ، پیراصلو ، عمارلو و ... .
ـ کردان زنجان و تاکستان قزوین : زعفرانلو ، ارامانلو ، کیوانلو ، قراچورلو ، عمارلو ، شادلو ، باوه نور و... .
ـ کردان ملایر و همدان : طایفه های زنگنه ، زند ، لک و بهتونی ( بتونی ) و ... .
ـ کردان مازندران : جهان بیگلو ، ملانلو ، دراره ده در ساری ، عبدالملکی و ... ، تیره های کلبادی ، مسگر ، اشکارگر ، خواجه وند ، در کلارشتاق شرف وند ، در کجور طایفه لک ، طایفه های غیاثوند ، اصانلو ، ایرانلو .
ـ کردان گرگان : طایفه های حسنوند ، کاکاوند ، طایفه های کردکرد کوی : زعفرانلو ، کاکاوند ، جهانبگلو ، عمرانلو ، دوانلو ، سپانلو ، منوچهرلو ، عرب خویشانلو ، حسینلو ، طایفه های کرد زیدی ، باباکردی ، کتولی و...
ـ کردان شاهرود : چگنی ، رشوند .
ـ کردان دماوند و خوار و ورامین : طایفه های کردبچه ، جاوان ( جابان ) ، شادلو ، زعفرانلو ، بوربور ، ایزانلو ، قراچورلو ، پازوکی .
ـ کردان کرمان : طایفه های بامری در جبال بارز ، لک در پاریز ، خواجوینی ( خواجه وند ) .
21- علی اصغر شمیم ، کردستان ، ص 48 .
22- شرفخان بدلیسی ، شرفنامه ، ج 1 ، ص 369 .
ـ کردان خراسان : طوایف زعفرانلو ، ارامانلو ، سعدانلو ، کیوانلو ، عمارلو ، شادلو ، بچاوند ، باوه نور در قوچان که همگی از ایل بزرگ حسنلو هستند ، کاوانلو در رادکان ، دوانلو در مزوج و بجنورد ، عمارلو در نیشابور ، ایزانلو در شیروان ، شیخ امیرانلو ، سووانلو ، پیچپرانلو ، شاملو ، بهادرانلو در قوچان ، پالکانو در جیرستان ، پهلوانلو در باجگیران ، توپکانلو ، تیتکانلو ، حمزه لو ، رشوانلو ، رودکانلو ، زیدانلو در قوچان و بجنورد و درگز ، سیفکانلو در اوغار ، کم کیلانلو در باجگیران ، سپرسپرانلو در جیرستان ، شهرانلو ، دولت خانی و شیخکانلو در اوغار و چناران و قاسملو در اسفراین در درگز ، طایفه های شیخوانلو ، باچوانلو ، قراچورلو ، زیدانلو ، مادانلو ، کیکانلو ، پالکانلو ،کیوانلو زنگنه تورانلو ، دوله شانلو ، ارتکانلو ، بریوان لو ، چگنی ، صوفیانلو ، بادلو ، کپکانلو ، گوشانلو ، گیلانلو و ...
در کلات : اردلان ، شارلو ، گوشانلو ، ترسانلو ، بادللو و ...
کردان کرمانشاه : ایل ها و طایفه های : سنجابی ، کلهر ، گوران ، قبادی ، چوپان ، کاوه ، باباخانی ، ولدبیگی، مصطفی سلطانی ، کانی سانی .
کردان منطقه کامیاران: طایفه های کمانگر ، لطف الله بیگی، شهیدی، کشککی احمدی.
کردان منطقه سنندج : طایفه های اردلان سنندجی : حبیبی ، کلماسی ، زند ، آصف ، اردلان ، شاه ویسی ( شاه اویسی ) ، بابان ، وکیل . صادق وزیری مسعود وزیری ، معتمد وزیری ، آصف وزیری ، مردوخی و ...
کردان بانه : طایفه های شهیدی ، بهرام بیگی ، احمدی ، توکلی ، لطف الله بیگی و ...
کردان منطقه جوان رود : عناقی ، امامی ، رستم بیگی ، باباخانی و ...
کردان منطقه سقز : فیض الله بیگی ، گورک ، تیله کوهی ، جاف ، سقز ، کلالی و افشار و ...
کردان آذربایجان غربی : طایفه های ایل شکام در سلماس ، بیک زاده در غرب ارومیه و ...
کردان ماکو و خوی : ایل میلان ، خلکانی ، جلالی ، حیدرلو ، و کره سنی و مامش
کردان منطقه نقده : ایل زرزا ، ایل مامش ، ایل هرکی ، ایل سادات ، ایل پیران و ...
کردان منطقه مهاباد : ایل ها و طایفه های گورک ، منگور ، دهیکری ، عثمان بیگی ، قاسملو و ...
کردان منطقه سردشت : ایل ها و طایفه های باسک کوله ، بریاحی ، پیشدری ، کلاسی و ایل مکاری و ...
کردان خوزستان : طایفه های سگوند ، رحیم خانی ، سگوند حاجی خانی ، طایفه ممله و طایفه های جانکی و جوانکی و لرکی و ...
کردان در فارس : طایفه های زراسو ، دنیا رانی ، بهداروند ، احمد خسروی ، بابااحمدی ، دورکی ، بابادی ، بختیاروند ، طایفه های محمدصالح ، موگویی ، محی وند ، کیان ارثی .
کردان در بلوچستان : طایفه های سهراب زایی ، مصطفی زایی ، میرابلوچ زایی ، گدازایی ، شه کرم زایی ، الله رسان زایی ، جمال زایی ، کمال خانی زایی ، علم خان زایی ، درزاده ، غلام رسان زایی ، شهدادزایی ، سید خان زایی ، سالار زایی ، علما خان زایی ، میریحیا زایی ، مرادزایی ، گل محمود زایی ، ناگزی زایی شهمراد زایی ، گنگدازایی ، بولگاک زایی ، متیم زایی ، عجب زایی ، کرم زایی ، ناروزایی .
کردان لرستان : ایل و طایفه های حسنوند ، کاکاوند ، کولیوند ، بوسغوند ، دلدوند ،تاج وند ، مظفروند ، باریکوند .
ایل ها و طوایف پر شمار دیگری از کردان را می توان نام برد که در سراسر ایران پراکنده اند که یادآوری همه آنها از حوصله این نوشتار مجمل خارج است .
از این رو بر این باورم کردستان خود ایران است.
مال آوا
+ نوشته شده توسط کرمانج ترین کرمانج(باغچقی. ترین باغچقی) در
85/12/29 و ساعت
18:21 |
روند شعری من، همان روند زندگی من است. نوع شعرهایی گفته ام نشان می دهد که شعر من زندگی من است و تفنن نیست. ذهنیت من، یک ذهنیت کاملاً کلاسیک خراسانی است و به همین شکل دارم زندگی میکنم اما دارم تلاش میکنم که از این فضای زمخت زبان بکنم. مخاطبم چه گناهی کرده درگیر واژه ها و لحن آرکائیک شود. خواننده شعرم در زندگی روزمرهاش دوست دارد شعر و شاعر با او خیلی صمیمی باشد بنا بر این، آن گونه شعر ها را نمیپسندد. البته این حرف به این معنی نیست که بنا به سفارش مخاطبم شعر بگویم اما مخاطبم قسمتی از شعر من است. حتی خود من به عنوان یکی از مخاطبان شعرم، احساس میکنم کارهای آخرم بیشتر به دل مینشیند.
